Nieuw project San Antonio Sepacuite

Een kraan met drinkwater voor de deur voor 81 families in San Antonio Sepacuite.
Het is 17 januari 2020 en een bezoek aan ons volgende project staat op het programma.
Met het gehuurde busje reden wij samen met Adicay met een grote delegatie bestuursleden van Ayuda Maya richting Senahu (Wieke, Pieter, Esther, Gieljam, Jan en Ineke).
We passeerden San Nicolas waar we ooit ons eerste project hadden. De wegen zijn sinds die tijd voorzien van beton tot aan Senahu waar we de afslag namen naar een ‘dirt road’ richting San Antonio Sepacuite. Af en toe liet de zon zich zien maar ook miezerde het wat en soms reden we door de wolken.
In Sepauite aangekomen stond het ontvangstcomité al klaar. Don Antonio Ical Pop, die een bijbaantje had als vroedman (hij heeft inmiddels 90 baby’s op de wereld geholpen) stond ons op te wachten. Hij heette ons hartelijk welkom.
In het schooltje werden we verwacht en al gauw stroomde het vol mensen. Hierna volgde de vergadering voorafgegaan door een gebed.
Vijftien jaar geleden al hebben deze mensen een verzoek om een watersysteem ingediend bij de burgemeester. Deze belooft van alles maar doet niets.
Maria Teresa, 32 jaar en moeder van 5 kinderen, die deel uitmaakt van de watercommissie vertelt over haar dagelijkse leven; dat ze 1 uur moet lopen om 15 liter water te halen in een plastic kan. Water dat verontreinigd is. Over het feit dat ze een halve dag bezig is met het wassen van de kleding. Over haar kinderen die huiduitslag en diarree hebben en moeten overgeven.project San Antonio Sepacuite
Elena, 32 jaar en moeder van drie kinderen heeft eenzelfde verhaal. De kinderen besmetten elkaar. Als er een goed drinkwatersysteem zou zijn, zou dat een grote vooruitgang betekenen.
Ana van Adicay neemt het woord. Zij kan en wil niet beloven dat er snel een oplossing komt, maar dat we serieus naar hun problemen kijken.
Ook ikzelf (Ineke) kan geen beloftes doen, maar zeg dat onze rol die van het geld is. En dat daar tijd voor nodig is.
Daarnaast de onmisbare rol van Adicay voor de kennis en begeleiding maar vooral ook heel belangrijk: de hulp van de mannen en vrouwen in het dorp bij de aanleg.
Op de vraag wie er bereid zijn om de handen uit de mouwen te steken gingen alle handen de lucht in.
Dus werk aan de winkel voor Ayuda Maya!

Gieljam bedankte heel hartelijk voor de ontvangst en vertelde dat we gaan proberen het geld bij elkaar te krijgen maar dat ze geduld moeten hebben.
Er kwam een lunch voor ons waarna we nog enkele huisjes bezochten.
Eigenlijk zijn het hutjes van hout met meestal daken van palmblad of golfplaat en vloeren van zand. Alleen het hoognodige is er te vinden, geen electriciteit.
Ze slapen op houten planken zonder matras.
Opvallend was dat er in 1 huisje wel een dik matras op de planken lag. Doordat de oogst van kardamom zo goed was geweest konden ze met het zuurverdiende geld een lang gekoesterde wens in vervulling laten gaan: een dik matras.
Binnen wordt op een houtvuur het eten klaar gemaakt. Tortilla’s en bonen. De rook blijft ‘lekker’ hangen.
De mensen hier maken geen ongelukkige indruk ondanks hun harde leven. Maar water zou hun leven zoveel gemakkelijker, en bovenal gezonder maken
De tassen met door ons meegebrachte mini stroopwafels werden nauwkeurig gevolgd door de vele kinderen en inmiddels wijs geworden gaven we de uitdeeltaak in handen van Don Antonio.
We namen afscheid van een dorp dat weer een klein beetje hoop heeft op een betere toekomst.
De totale kosten voor dit totaalproject bedragen omgerekend ca. 58.000 Euro. Behalve een degelijk drinkwatersysteem met 81 aansluitingen behelst dit ook opleiding voor onderhoudsmonteurs, voorlichting over hygiëne en andere belangrijke items op het milieu-gebied zoals het verbeteren van latrines.

Dank alvast voor uw steun om dit werkelijkheid te maken!!